PROJEKT Polsko - Litewskiego Funduszu Wymiany Młodzieży


PROJEKT  Polsko – Litewskiego Funduszu Wymiany Młodzieży

Wspólna przeszłość – wspólna przyszłość”

„Common past – common future”

 
Działaniami projektu objęta zostanie młodzież polska i litewska z dysfunkcjami wzroku
z Ośrodków w Lublinie i Wilnie. Weźmie w nim udział  18 wychowanków gimnazjum (po 9 osób z każdego kraju) w grupie wiekowej 15 – 17 lat.
Zaplanowano spotkanie młodzieży na Litwie – (20-24.09.2010)
Główne cele zaplanowane przez nas to:
- budowanie wzajemnych kontaktów między polską i litewską młodzieżą
- włączanie młodzieży z dysfunkcją wzroku we współpracę kulturalną, prowadzącą do wzajemnego kulturowego poznania
- poznanie kultury, sztuki i folkloru krajów partnerskich
- kształtowanie postawy otwartości i tolerancji

 

Wśród zaplanowanych metod działań przewidujemy wspólne warsztaty litewskiej sztuki ludowej, konkurs plastyczny „Moje wrażenie z pobytu na Litwie”, konkurs językowy poszerzający zasób słownictwa języka partnera projektu, konkurs podsumowujący wiedzę o kraju partnerskim. Ponadto odbędą się dyskusje dotyczące różnic i podobieństw w wychowaniu i kształceniu młodzieży z inwalidztwem wzroku, prezentacje multimedialne

Projekt powstał jako odpowiedź na inicjatywę uczniów gimnazjum z SOSW dla Dzieci i Młodzieży Słabo Widzącej, którzy podczas zajęć koła informatycznego  natrafili na stronę internetową litewskiej szkoły  Lietuvos akluj? ir silpnaregi? ugdymo centras, kształcącej uczniów z wadami wzroku. Mając już doświadczenie współpracy z bliźniaczymi placówkami we Lwowie i Bremen(Niemcy) oraz w ramach programu Comenius – ze szkołami w Finlandii i Czechach – postanowili nawiązać współpracę z placówką w Wilnie. Młodzież opracowała założenia, cele projektu oraz harmonogram działań. Propozycja naszych uczniów została przesłana do placówki w Wilnie, gdzie młodzież wyraziła zgodę na udział w projekcie.
Cel główny projektu:
Podjęcie współpracy młodzieży gimnazjalnej z dysfunkcją wzroku z Lublina oraz Wilna prowadzącą do wzajemnego kulturowego poznania w oparciu o tolerancję i budowanie przyjaźni
Cele szczegółowe:
 

- budowanie wzajemnych kontaktów między polską i litewską młodzieżą
- wypracowanie wspólnych wzorców do podejmowania dalszej współpracy
- poznanie kultury, sztuki i folkloru krajów partnerskich
- kształtowanie postawy otwartości i tolerancji
- promowanie wspólnego dziedzictwa historycznego
 
Cele projektu w pełni odpowiadają celom Polsko – Litewskiego Funduszu Wymiany Młodzieży, jak również priorytetom na rok 2010. Realizując projekt, będziemy promować dialog międzykulturowy, a efekty naszych działań rozpowszechnimy wśród społeczności lokalnej.
Udział grupy partnerskiej na każdym etapie projektu będzie polegał na następujących działaniach:
- razem z partnerami zostanie opracowany szczegółowy plan współpracy
- młodzież litewska utworzy linki stron internetowych dotyczące bieżących informacji o wzajemnej współpracy
- wychowankowie będą utrzymywać stały kontakt mailowy i przy pomocy skype w trakcie trwania projektu
- uczniowie wspólnie ustalą organizację Dnia Lublina w Wilnie
- przygotują się do prezentacji elementów folkloru litewskiego i lubelskiego
- przygotują konkurs językowy i plastyczny
- podsumują projekt konkursem wiedzy o kraju partnerskim
- ustalą formy dalszego wzajemnego kontaktu i współpracy
Młodzież będzie zaangażowana podczas wszystkich etapów projektu.
 
Wdrażanie projektu:
- młodzież utworzy linki stron internetowych dotyczących informacji o współpracy
- zaprezentuje zabytki Wileńszczyzny i Lubelszczyzny
- przygotuje prezentację ludowych piosenek i degustację regionalnych potraw
- weźmie udział w dyskusjach dotyczących podobieństw i różnic w kształceniu i wychowaniu dzieci z dysfunkcją wzroku
- zorganizuje Dzień Polski i Dzień Litewski w swoich placówkach (m.in. wystawę na temat „Bitwy pod Grunwaldem”)
- będzie uczestniczyć w konkursie plastycznym „Moje wrażenia z pobytu na Litwie”, konkursie językowym poszerzającym zasób słownictwa w języku partnera projektu oraz konkursie podsumowującym wiedzę o kraju partnerskim
- zweryfikuje swoje umiejętności podczas warsztatów sztuki ludowej
 
Kontynuacja projektu:
- uczestnicy projektu będą utrzymywać stały kontakt mailowy z młodzieżą z grupy partnerskiej i wypracują plan dalszej współpracy
 
Ewaluacja :
- spotkanie podsumowujące projekt współpracy z udziałem przedstawicieli władz oświatowych organu prowadzącego placówkę
- w ramach w/w spotkania odbędzie się konkurs wiedzy o kraju partnerskim
Wszyscy uczniowie biorący udział w realizacji projektu znajdują się w sytuacji, która utrudnia im udział w życiu społecznym – uczestnikami są młodzi ludzie z dysfunkcjami wzroku, często z dodatkowymi problemami zdrowotnymi. Dodatkowym utrudnieniem jest słaba sytuacja ekonomiczna rodzin uczestników, co zawęża możliwość poznania innych krajów oraz innych kultur. Dzięki projektowi Polsko – Litewskiego Funduszu Wymiany Młodzieży grupa wychowanków uzyska informacje dotyczące funkcjonowania młodzieży z inwalidztwem wzroku w innym kraju, będzie uczestniczyć w zajęciach i warsztatach ukazujących szeroko pojętą kulturę Litwy i Polski
Prognozujemy kontynuację  wspólnych działań po zakończeniu projektu. Młodzież podzieli się wrażeniami z  wydarzeń, mających miejsce w trakcie trwania współpracy. Systematycznie utrzymywany będzie kontakt mailowy dotyczący bieżących wydarzeń mających miejsce w obydwu placówkach. Planujemy organizowanie wspólnych konkursów np. plastycznych (dotyczących regionalizmu, wspólnej historii, wiedzy o kraju partnerskim). Chętnie skorzystamy z kolejnej oferty projektów zaproponowanej przez Fundację Rozwoju Systemu Edukacji w ramach Polsko – Litewskiego Funduszu Wymiany Młodzieży.

Sprawozdanie z pobytu na Litwie

 Wycieczka, wycieczka i po wycieczce. Cóż robić? Można powzdychać i smucić się z lekka, albo wrócić do wspomnień z tego okresu i cieszyć się chwilami, w których miało się szczęście wziąć udział. Jeśli chodzi o mnie, to wydarzenia te nie są aż tak odległe, gdyż obejmują ostatni tydzień spędzony wraz ze wspaniałą grupką ludzi w Wilnie. Pobyt na Litwie był wydarzeniem, które w miarę upływu czasu nabywa więcej cech pozytywnych niż negatywnych. Spojrzenie na nie z perspektywy kilku dni po powrocie powoduje, że mój stosunek do niego mogę określić w dwóch słowach: BYŁO SUPER!!!!!!!!!!!!!!!!!
 

 20.09.2010

Wszystko rozpoczęło się 20 września w poniedziałek o godzinie 6.00,gdy grupa uczniów pod troskliwym okiem opiekunów(U. Marzędy, M. Wawszczak, L. Szuberskiej) zebrała się pod szkołą. Około godziny 6.15 nasz bus wyruszył w stronę przejścia granicznego w Ogrodnikach. Podróż minęła nam bardzo szybko. Czas wypełniały rozmowy i „ integracja” w pełnym tego słowa znaczeniu. Około godziny 16 dotarliśmy do Wilna, a konkretnie do Ośrodka w którym zostaliśmy zakwaterowani. Po obiedzie ruszyliśmy do realizacji bardzo napiętego programu wyjazdu. Wieczór rozpoczęliśmy od zabaw integracyjnych z młodzieżą litewską, na zakończenie każdy z uczestników obdarowany został upominkiem, po czym udaliśmy się na dyskotekę.
 

21.09.2010

Po śniadaniu rozpoczęliśmy zwiedzanie Wilna. Dzięki naszemu przewodnikowi panu Andrzejowi wszystko odbyło się bardzo sprawnie, a co najważniejsze interesująco. Pierwszym miejscem, do którego się udaliśmy był Kościół Św. Piotra i Pawła przy ul. Antakalnio. Jest to jeden z najcenniejszych zabytków Wilna i arcydzieło architektury sakralnej. Fasadę zdobi łaciński napis Regina Pacis funda non is pace ( Królowo Pokoju, umacniaj nas w pokoju), który zręcznie przypomina o fundacji Paców.
Następnie udaliśmy się do dzielnicy Rossa, leżącej na południe od starego miasta. Tam znajduje się kompleks zabytkowych cmentarzy. Największą powierzchnię zajmuje stara część cmentarza, na której pochowane jest serce marszałka Piłsudskiego. Grób otaczają nagrobki żołnierzy polskich, poległych podczas walk w 1919 i 1920 roku oraz ofiary AK-owskiej operacji „Ostra Brama” z 1944roku. Ze względu na ograniczony czas zwiedziliśmy tylko część cmentarza i zobaczyliśmy nagrobki takich osób jak : Adama Piłsudskiego – brata Marszałka oraz pierwszej żony Marszałka – Marii, a także pomniki Władysława Syrokomli, Eustachego Tyszkiewicza i Marka Sokołowskiego – słynnego XIX w. gitarzysty.
Kolejnym punktem naszej wycieczki była Wileńska starówka. Zaczęliśmy od ulicy Didzioji (Ostrobramskiej), przy której znajduje się Ostra Brama oraz sanktuarium maryjne. Jest to najważniejsze sanktuarium katolickie na historycznych ziemiach litewskich. Najcenniejszym zabytkiem w kompleksie jest obraz Ostrobramski – wizerunek Matki Boskiej, okryty metalową sukienką. Obraz jest umieszczony naprzeciwko wielkiego okna, dzięki czemu jest bardzo dobrze widoczny z ulicy.
Po zwiedzeniu Kaplicy Ostrobramskiej ruszyliśmy w dół ulicą Ostrobramską. Zwiedziliśmy Kościół Św. Teresy, Cerkiew Mikołajewską, Ratusz, Cerkiew Piatnicką oraz Kościół Św. Trójcy, w którym znajduje się słynny obraz „Jezu, ufam Tobie”, namalowany według wskazań św. Faustyny Kowalskiej. Był to jeden z ostatnich punktów wycieczki. Udaliśmy się również do muzeum figur woskowych, w którym zobaczyliśmy podobizny znanych ludzi np.: Adolfa Hitlera, Stalina. Po powrocie do Ośrodka zjedliśmy obiad i po krótkiej przerwie na odpoczynek zaproponowano nam zajęcia plastyczne. Dziewczynki wykonywały biżuterię z wełny, chłopcy wyszywali obrazki. Podczas wykonywanej pracy bawiliśmy się wspaniale. To nie był koniec tego wieczoru. Po pracach plastycznych czekała nas jeszcze dyskoteka, na której Mateusz Kiryło i Ewa Bilewicz obchodzili osiemnaste urodziny. Uczniowie otrzymali prezenty oraz ogromny tort, którym poczęstowali swoich kolegów i koleżanki.
 

22.09.2010

Następny dzień tj. środa obfitował w równie ciekawe wydarzenia. Po śniadaniu wsiedliśmy do busa i udaliśmy się do Kowna. Podczas dwugodzinnej podróży, pan Andrzej uczył nas zwrotów litewskich. Zwiedzanie tego pięknego miasta zaczęliśmy od starówki położonej pomiędzy Niemnem a Wilją. Wspaniały widok na wstęgi rzek wijących się pośród pagórków i łąk, przywodzi na myśl mickiewiczowskie opisy litewskiej przyrody. Następnie spacerowaliśmy Aleją Wolności z licznymi kawiarenkami, wstąpiliśmy do jednej z nich na smaczny obiad. Kolejnym przystankiem na naszej drodze to ruiny zamku warownego, wzniesionego w XIII wieku, a stamtąd ruszyliśmy do klasztoru kamedułów w Pożajściu. Stanowi on jedno z arcydzieł architektury litewskiej, a ponadto mieści wiele skarbów kultury i sztuki. Położenie nad wodami Morza Kowieńskiego dodaje majestatycznej budowli jeszcze więcej czaru. Ten największy klasztor litewski ufundowany został przez ród Paców i wzniesiony na wzgórzu zwanym Mons Pacis. Klasztor stanowi jednocześnie budowlę sakralną oraz pomnik ku czci rodu fundatorów. Warto również wspomnieć o Muzeum Diabłów, którego oficjalna nazwa brzmi: Muzeum Twórczości i ZbiorówA. Zmuidzinaviciusa, tu również mieliśmy szczęście być. Otwarto je w roku 1966. Swoją bardziej popularną nazwę galeria zawdzięcza oryginalnej kolekcji figurek czartów, zbieranych przez wymienionego malarza. Po śmierci artysty zbiory jeszcze uzupełniono i tak uzbierana przez niego kolekcja licząca 260 eksponatów wzbogacona została o ok. 2000 kolejnych. Postacie diabłów mają związek zarówno z legendami bałtyckimi, jak i wyobrażeniami szatana pochodzącymi z innych kultur, także azjatyckich i afrykańskich, a ponadto różnych ludów syberyjskich. Oprócz figurek diabłów w muzeum można oglądać obrazy litewskiego impresjonisty - patrona galerii i różnego rodzaju bogate zbiory archeologiczne i etnograficzne. Po powrocie zorganizowano konkurs językowy polsko-litewski. Zabawa była wyśmienita, z uśmiechami na twarzy odgadywaliśmy znaczenia wyrazów, następnie zjedliśmy sękacza i poszliśmy na kolejną dyskotekę.
 

23.09.2010

Czwartek był dniem kulminacyjnym, wybraliśmy się do Trok. Wcześniej odwiedziliśmy Ponary,  to największe miejsce kaźni na kresach dawnej Rzeczpospolitej. W czasie II wojny światowej las w Ponarach był miejscem masowych mordów organizowanych przez Niemców, w których udział wzięli litewscy kolaboranci rekrutujący się spośród szaulisów. Zginęło tam około 100 000 osób, głównie polskich Żydów (ok. 70000) i Polaków (17000-18000). Na widok tego  miejsca mieliśmy łzy w oczach… Z Ponar wyruszyliśmy do Trok. Spacerkiem przeszliśmy dzielnicą Karaimów - najmniejsza mniejszość narodowa, mieszkająca w Trokach. Następnie wsiedliśmy na statek i wyruszyliśmy w rejs po krystalicznych wodach jeziora Galwae. Zobaczyliśmy zamek księcia Witolda.Jest to gotycka budowla wybudowana na początku XV wieku przez władcę państwa litewskiego. Przez długi czas była ona rezydencją książąt litewskich. Po intensywnym zwiedzaniu, wybraliśmy się na degustację karaimskiego kibina, aż żal było wracać. Powróciliśmy do Ośrodka i zaczęliśmy wykonywać cepeliny, pod okiem i pomocą pani Ireny. Chłopcy obierali ziemniaki, a dziewczynki wykonywały farsz. Głównym punktem tego dnia była wspólna kolacja, podczas której jedliśmy przygotowane przez nas wcześniej cepeliny. Wieczór to dalsza „integracja” czyli dyskoteka.
 

24.09.2010

Piątek to ostatni dzień pobytu. Po śniadaniu wyruszyliśmy do wileńskiej galerii handlowej „Akropolis”, gdzie zrobiliśmy zakupy. Po obiedzie pożegnaliśmy się z uczestnikami programu i wyruszyliśmy w drogę do Lublina. Na koniec chłopcy obdarowali litewskie koleżanki maskotkami.
Podczas tego wyjazdu nauczyliśmy się dużo, nawet więcej niż przypuszczaliśmy. A tak zupełnie poważnie to patrząc na sytuację Polaków na Litwie zarówno tych małych jak i dorosłych cieszę się z tego co mam, oraz z tego w jakim miejscu na Ziemi przyszło mi żyć i mieszkać. Za wszystko to co nam się udało dziękuję uczestnikom i Paniom: Urszuli Marzędzie oraz Magdalenie Wawszczak, jako głównym organizatorom tego przedsięwzięcia oraz pani Dyrektor, bez której pomocy finansowej nie byłoby tak prosto. Myślę, że tego typu wyjazd uda nam się kiedyś powtórzyć i z taką nadzieją kończę jego krótkie podsumowanie.
 

Lidia Szuberska